13 grudnia 1981 roku został wprowadzony stan wojenny, który trwał do 31 grudnia 1982 r. Praktycznie zniesiono go jednak dopiero w 1983 r. Podczas trzyletniego stanu nadzwyczajnego internowano aż 10131 członków „Solidarności”, doszło do wielu strajków, podczas których wiele osób zostało rannych, a około 100 straciło życie.
Stan wojenny według słownika to stan wyjątkowy, podczas którego wojsko sprawuję faktyczną władzę w danym kraju, narażonym na zagrożenie zewnętrzne. Władze PRL usprawiedliwiały wprowadzenie stanu wojennego, możliwym najazdem Układu Warszawskiego na polską ziemię. Aby nie powtórzyć praskiej rzezi z 1968 r., wprowadzono w Polsce stan wyjątkowy, który jednak pochłonął podobną ilość ofiar (ponad 100 osób).
Prawdziwe przyczyny wprowadzenie stanu wojennego były nieco inne:
- pośrednią przyczyną była dramatyczna sytuacja gospodarcza: brak zaopatrzenia w sklepach, wprowadzenie kartek na żywność, zagrożenie bezpieczeństwa energetycznego
- bezpośrednią przyczyną było ogromne (aż 62%), rosnące poparcie dla Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”, obawa przed strajkami i utratą władzy.
Konkretnymi, represyjnymi działaniami władzy były:
- wprowadzenie godziny policyjnej
- zlikwidowanie organizacji studenckich, artystycznych
- pacyfikowanie strajków
- internowanie działaczy opozycji
- zawieszenie nauki w szkołach i uczelniach wyższych
- wprowadzenie cenzury korespondencji
- wprowadzenie godziny policyjnej
Formy sprzeciwu ludności:
Ludność sprzeciwiała się przede wszystkim, strajkując – najgłośniejszym był strajk w kopalni „Wujek”, w której zginęło około 10 osób.
więcej: Stan wojenny – historia i ciekawostki – Fundacja Edukacji Polonijnej (polonia.edu.pl)
Komentarze